Rozdział1
Ich przyjaźń z dnia na dzień stawała się co raz silniejsza ale codziennie przechodziła próby gdy oni się z niej śmiali on stawał za nią murem ona była niezniszczalna.
...
-O patrzcie kto idzie.Powiedział chłopak o bląd włosach wskazując na mnie palcem.
-Daj mi spokój głupku.
-O ciekawe kto cię takich słów nauczył ? Pewnie twój ochroniarz co?
-Śmieszny jesteś Reus.
-A gdzie go masz niby obrania cię dzień i noc ale nie zapomnij dziewczyno to jest nasz przyjaciel a nie twój.
Powstrzymując łzy odpysknełam Reusowi
-Wiesz co jesteś idiotąt.Po posiedzeniu tych słów odeszłam.
Nie mając siły na dalszy dzień poszłam z powrotem do domu.Gdy weszłam z hukiem zamknęłam drzwi od swojego pokoju i położyłam się na łóżku długo nie byłam sama bo po chwili przyszła mama.
-Co się stało że wróciłaś do domu.Zapytała z troską.
-E tam nie ważne. Mogę nie iść już do szkoły?
-No dobrze.
-Dziękuję.
-Nie ma za co.A po za tym że jesteś w domu to musimy porozmawiać.
-Coś się stało?
-Nie.
-To o co chodzi?
-Chodzi o to że po zakończeniu twojego roku szkolnego wyjeżdżamy stąd.
-Co gdzie? Na ile?
-Do Brazylii na stałe.
-Nie dlaczego ja mam tu przyjaciela jak ja mam tak go zostawić co ja mu powiem jak to wyjaśnię?
-Dostałam tam ofertę pracy lepsze możliwość dla ciebię wiesz że cię kocham i chcę jak najlepiej.
-Wiem ale Kevin. Jak ja mu to wytlumaczę co z naszymi planami na wakacje?
-Przykro mi.
-Mamo wyjdź muszę to sobie poukładać jutro też nie idę do szkoły.
Przykryłam się kocem i zaczęłam płakać myśli przewracały mi się z tych dobrych na te złe
Ale przecież ja tu nikogo nie mam wszyscy się ze mnie śmieją.Z drugiej strony jest Kevin który mnie wspiera i pomaga mi który jest dla mnie oparciem.Z tych wszystkich myśli nie wiem kiedy zamknęłam obudziłam się dopiero rano.Rano? Nie wiem czy na godzinę 12 w południe mówi się rano.Chwilę jeszcze pomyślałam wstałam i się ubrałam nie mając nic innego w zamiaru z powrotem się położyłam. Chwilę później usłyszałam dzwonek do drzwi z rozmowy jaką usłyszałam nie miałam już żadnych wątpliwości kto to
-Dzień dobry jest Medica?-Tak jest idź do niej pierwsze drzwi po prawej.
Puk puk Kevin zapukał do drzwi a ja krzyknęłam
-Proszę.
Drzwi się uchylił a w nich staną Kevin
-Hej a ty dlaczego nie chodzisz do szkoły?
-Nie mam siły.
-Coś ci jest chora jesteś? To coś poważnego?
-Nie po prostu nie mam siły każdy coś do mnie ma coś ode mnie chcę każdy się ze mnie nabija.
-Hej przecież wiesz że masz mnie możesz na mnie polegać.Zawsze we wszystkim ci pomogę.
-Tak wiem i za to ci dziękuję ale to się niedługo zmnieni.
-Co dlaczego...
(***)
Tak kochani nie wiem czy wam się będzie podobać pierwszy rozdział ale mi się bardzo podoba. Wkońcu pojawiła się ta 1.
Mam nadzieję że jakieś komentarze również się pojawią kolejny się pojawi jak zjawiają tutaj 3 wasze opinię a i dziękuję za 123 wejścia :* :* Jeszcze raz dziękuję :* :* <3






